Yüreğimdeki YanLızLıkLara Son Vermek (Remus/Tonks)

[Mond]

Zayıf bir hikaye olduğunun farkındayım ama .....yinede yolliim dedim şiirleri eskiden yazmıştım daha önce açtım bi konuda varlar zaten

Yüreğimdeki Yalnızlıklara Son Vermek (Remus/Tonks)

Bu evden bıktım artık. Yalnız başın yaşamaktan bıktım. Aşkı yaşayamamaktan bıktım. Onun için defterime karaladığım şiirlerden bile bıktım. İşte onlardan biri;

Neden böyle olmak zorunda,
Neden kavuşamıyoruz birbirimize,
biliyorum korumak istiyor beni,
Ama ne suçu var ki,
Kurtadam olmak onun suçu sanki.
Koca engeller varken önümüzde,
Korkuyor bana zarar vermekten,
Biliyorum o da seviyor beni,
Mantık el vermese de,
Kalbi benim,
Biliyorum.
Herkes ölüyor yavaş yavaş,
O ele geçiriyor her şeyi,
Bak Dumbledore da gitti,
Ben umursamıyorum engelleri.
Engellerse bana karşı koyan,
Yeneceğim onları,
Ölüm Yiyenleri hakladığımız gibi,
Ezeceğiz elbet engelleri.
Gel karşı koyma bu sevdaya,
Engelleri unut birazcıkta olsa.
İzin ver seni ele geçirmeye çalışan aşka,
Sevdamız yeşersin sonunda.
Ne olur bırak artık inadı,
Hepimiz ölümlüyüz sonuçta.
Erken olsa ne yazar,
Sonunda mutlu ölmek var ya,
Baş koyduğumuz yolda,
Aşk acısıyla değil,
Mutlu bir sonla karşılaşmak varsa,
Varım ben,
Her zaman söylerdi Sirius,
Çapulcular cesurdu diye.
Ne isterlerse yaparlar,
Cesaret onların kanında var.
Ne olur haydi gel katıl bana.
Baş koyalım bu uzun yola.
Gel mutlu olalım,
Hiç değilse dolunay dışında,
Tek istediğim sensin,
Ne olur inan bana.

Salakça değil mi ? Gitgide daha da umutsuzlaşacağım anlaşılan. Kara sevda bu Remus’a göre imkansız aşk. Ama kuzenim bana bir şey öğretti. Eğer hala hayattaysan ve yapmak istediğin şeye inanıyorsan hiç bir şey imkansız değildir.

***

Keşke isteğin her şeyi yapabilsen, ama hayat imkansızlıklarla dolu.İmkansızlıklardan kastım ne mi? Adım Remus Lupin, 37 yaşındayım, fakirim ve bir kurtadamım. Bir de inkar etmek istemesem de bir daha aşık olmaktan ölesiye korkuyorum ve korkularımı ancak gençliğimden beri en büyük tutkum olan şiirle ifade edebiliyorum.


Sevginin değerini bilmediğimi sanıyorlar,
Sanki hiç aşık olmamışım gibi.
Sanki kalbim hiç başkası için atmamış gibi.
Beni hiç anlamıyorlar.
Onu korumak için ondan uzak durduğumu,
Yanında olabilmek için,
Ona sarılmak, ona dokunabilmek için,
Neler verebileceğimi bilmiyorlar.
O da anlamıyor beni,
Mutlu olmak için canının yanabileceğini,
Ben ona zarar veremem.
Biliyorum herkes beni korkak sanıyor.
Öyleyimdir belki de,
Belik de haklıdırlar.
Ama başkalarına zarar vermekten korkmaksa korkaklık,
Varsın korkak olayım.
Onun canını tehlikeye atmaktan korkmaksa bencillik,
Varsın bencil görsünler beni.
Varsın kalpsiz sansınlar beni.
Yanımda olması acı veriyor bana.
Teni tenime değdiği anla ipler kesiyor nefesimi.Biliyorum aşk bu.
Biliyorum çünkü aşıkların hikayesini,
Biliyorum başlarına gelenleri.
Ona zarar vermekten korkuyorum.
Ölümünü göze alarak,
Mutlu olmaktan korkuyorum.
Mutlu olmak istiyorum,
Ama hayat acımasız.
Gençken işlediğim hatalardan korkuyorum.
Tekrar başıma gelmesinden korkuyorum.
Ve korkuyorum,
Onu kaybetme korkusuyla yaşayamıyorum


Cidden çıldırmaya başlıyorum. Bir kurtadam ne kadar çıldırabilirse artık yarın toplantı var ve ben gerçekten korkuyorum..

***

‘’Nerede kaldın Dora, herkes seni bekliyor !’’
‘’Geldim işte Remus uzatma.’’
‘’Bana öyle bakmayı keser misin ?’’
‘’Bunu yapamayacağımı biliyorsun..’’
‘’Nymphadora lütfen !’’
‘’Aşkımı benden söküp atamazsın Remus, kalbimi çaldın sen anlıyor musun ?’’
‘’Siz ikiniz hemen buraya gelin sizi bekliyoruz.’’
Özellikle bu iğneleyici sözleri seçtiğini biliyorum ama ben zaten acınacak durumdayım.

***

‘’Toplantı bitmiştir dağılabilirsiniz.’’
Lanet okuyorum kendime; dosyaları düzenlemek için burada kalacağımı biliyor. O kadar göz alıcı ki. Cazibesine karşı koyamayacağım diye korkuyorum. Ve yaklaşıyor bana. Gitgide yaklaşıyor.
‘’Bir an için unut her şeyi ne geçmişi ne de geleceği düşün, sadece bu anı yaşa !’’
Beklediğim an bu sanki ve öpüyorum onu. En sonunda istediğim dudaklara kavuşuyorum...En sonunda yüreğimdeki yalnızlıklara bir son veriyorum.

[Lyra]

artık neden tek bölümlükler bu kadar hüzünlü olur halini almaya başladım. yoksa ben mi kasten seçiyorum hüzünlüleri?
bir anahtar gerekiyor bu aşkın kapılarını açabilmek için.. remus için bu uzakta mantıklı bir açıklama, dora için ise elinin altında sadece anı yaşamak..
gençler daha deli dolu, inançlı olurlar ya, bu da onun gibi olsa gerek. çünkü yaşlılar gittikçe daha da fazla düşünüyorlar..

çok güzeldi, salakça ve ya amatörce hiç değildi çünkü bu çifti asla dramione gibi yazmazsın, her çiftin bir kıvamı var ve sen tutturmuşsun.

[Mond]

tam ihtiyacım olan bir yorum olduğunu söyleyebilir miyim ? Açıkçası çok fazla dramione yazarsan diğerlerinide o kadar derinleştirmeye çalışıyorsun ama olmuyor..Beğenmene sevindim cnm